.
خاکسپاریِ پیراهنی که بویِ اقیانوس میداد
چقدر سنگین است تشییع پیراهنی که صاحبش در میان صدفهای اقیانوس آرام گرفته است. جواد غلامی عزیز قرار بود خودت برگردی، اما حالا عطرت را در میان تار و پود این لباسهای نظامی برایمان فرستادهای.
تو در پهنه بیکران آبها چنان غرق در عشق شدی که حتی زمینی برای تدفین نخواستی. ناو دنا شاهد بود که چگونه در تلاطم موجها، «بصیرت» را به تن کردی و حالا ما، این لباسِ مقدس را به خاک میسپاریم تا سندی باشد بر مظلومیت و اقتدارِ نسلی که جاویدالاثر زیست و جاودانه ماند.
امروز نه یک پیکر، که یک «فرهنگ» بر دستان ملت تشییع شد. شهید جواد غلامی دریادلی که جسم مطهرش را به امانت به موجهای آبی اقیانوس سپرد، حالا با لباسهای خدمتِ خاکی و نشانهای افتخارش به شهر بازگشته است.
او ثابت کرد که برای دفاع از وطن و امنیتِ ایران، حتی از داشتن مزار هم میگذرد. این لباسهای خالی، امروز پر از حضور معنوی قهرمانی است که دریا را سنگر کرد و اقیانوس را آرامگاه. دشمن بداند؛ سربازِ ایرانی اگر پیکرش هم برنگردد، «نام و نشانش» لرزه بر اندام متجاوزان میاندازد 
دیدگاهتان را بنویسید