به گزارش گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «نورنما »، مدتهاست که مجموعه حاکمیت و حتی دلسوزان ایران بنا به فرمایش رهبر انقلاب در پی جهادی به نام تبیین هستند تا کسانی را که در جنگ شناختی و رسانهای دچار انحراف ذهنی شدند به یک ثبات فکری و ذهنی صحیح برسانند.
هرچند جهاد تبیین امری ضرور و مهم است که باید امتداد پیدا کند اما بر اساس داده کاویهای صورت گرفته، خصوصا در فضای مجازی و زندگی شخصی تعداد زیادی از اشخاص جامعه به نظر میرسد که باید یک جهاد روانشناختی در کمک به حل مشکلات روانی آنان شکل بگیرد.
واقعیت آنست که بخش زیادی از افراد درگیر در جنگ شناختی مشکل تبیینی نداشته و عمدتاً رفتارهای آنان واکنشی از مشکلات و اختلالات ذهنی و رفتاری آنانست که خود را در عرصه سیاست به شکل یک اعتراض سیاسی به حاکمیت نشان میدهد.
وجود رفتارهای غیر قابل پیش بینی، پر خطر و اختلالات رفتاری مانند هیجان بالا و همزمان احساس افسردگی شدید و در نتیجه داشتن سینوس شدید رفتاری در مواجه با مسائل اجتماعی که آنان را از یک سو به واکنش تند رفتاری و از سوی دیگر به یک سکوت عمیق و رفتار احساسی درونگرا وا می دارد، امری روانشناختی است که نیاز زیادی به جهاد تبیین برای درمان ندارد.
رفتارهای شدید مازوخیستی و سادیسمی که خود را در خودآزاری منتج به خودکشی نشان داده و از سوی دیگر از آزار دیگران و شکنجه و آزار هموطنان حتی به اسم مامور و خانواده های وابسته به حکومت و حتی مخالفین خود لذت می برند، مشکلی روانی است که حتی نیاز به دارو و درمان پزشکی دارد.
احساس پوچی شدید و نارضایتی مفرط از زندگی و عدم مشاهده دارایی های مادی و امکانات موجود خود و نارضایتی از جامعه علی رغم برخورداری از عمده مواهب و امکانات رفاهی و داشتن آرزو و حسرت امکاناتی که برای آن تلاش نکرده و حتی واقعی نیست، مشکلی روانشناختی است که صرفا با تبیین سیاسی قابل درمان نیست.
وجود اختلال در ارتباط با دیگران خصوصا پدر و مادر، دوستان نزدیک و حتی ارتباط بسیار صمیمی و سپس نفرت شدید به همان افراد و علاقه به انجام رفتار و گفتار تند در برابر جامعه و رهاشدگی و شکست عاطفی و خانوادگی فرزندان و احساس استقلال از والدین و جامعه و حتی عدم قبول هر قانون و چارجوب حقوقی در جامعه، امری است که باید با درمانی روانشناسانه آنرا درمان نمود.
گرایش شدید به فضای مجازی و خصوصا بازیهای آنلاین و خشن و تشکیل گروه دوستی از همراهان گیمری خود و یادگیری تکنیکهای بازی در اعمال خشونت و بروز رفتارهای هیجانی و همانند پنداری صحنه بازی با کوچه و خیابان حاضر در آن، پدیده ای است که فقط با جهاد تبیین و برگزاری جلسات سیاسی و بصیرتی قابل حل نیست.
وجود رفتارهای زشت جنسی و حتی بیان الفاظ رکیک و مستهجن آنهم در ملأ عام و حتی در دانشگاه به جای شعارهای سیاسی خصوصا توسط دختران جوان، پدیده ای فرهنگی و اجتماعی است که مطمئناً با توجیه سیاسی قابل رفع نیست.
آنچه بیان شد و آنچه در اینجا از قلم افتاده و به وضوح میتوان در بین بخش عظیمی از معترضان سیاسی به حاکمیت در این روزها مشاهده کرد، موضوعی فراتر از مسائل سیاسی است که نمیتوان با یک جهاد تبیین مرسوم و با بیان نکات سیاسی و رسانهای برطرفش نمود، بلکه نیاز به ورود روانشناسان و روانشناختهایی دارد که اگر این موارد را درمان نکنند هیچ حکومتی حتی نمونههای غربی آن نیز، نمی تواند این قبیل افراد را تحمل کند.
سید محسن هاشمی
کارشناس مسائل سیاسی
دیدگاهتان را بنویسید